|
|
|
|
|
Verhalen van hoop
Verhalen van hoop
We zijn op weg naar Pasen. In de veertigdagentijd gingen we mee met Bureau warhoop in onze zoektocht naar iets van licht in deze tijd. Een tijd waarin we het licht symbolische steeds meer zagen doven in de kerkdiensten. We begonnen met zeven kaarsen die brandden en we eindigen met geen één kaars die brandt. En op deze goede vrijdag, dat de Bijeen verschijnt wordt ook het laatste licht in de kerk, dat van de paaskaars gedoofd. Alle licht is weg en het is moeilijk om daar nog iets van hoop in te zien, om daar nog het licht in te zien.
En toch, juist wanneer het helemaal donker is, dan kunnen we het best de kleine lichtpuntjes zien. Juist wanneer het donker is, dan kan dat ene lichtpunt zo opvallen. Juist wanneer er niets beweegt, wanneer alles stil staat, dan zien we de beweging het best.
Afgelopen zaterdag was er in Gau alvast een paasviering.
We kozen vooraf het thema “vallen en opstaan” en we lazen deze mooie korte tekst uit de veertigdagentijdkalender:
We gaan met U op weg,
tenminste, dat proberen we,
struikelend, vragend,
tastend, vertwijfeld.
We gaan met U op weg
naar kruis en graf,
door duisternis en stilte,
op weg naar het licht.
Annemieke Bosman-Mohrmann
Want zo gaat het voor ons in het leven. We komen onderweg heel wat valkuilen tegen en we struikelen en we vallen wat af, maar toch staan we telkens opnieuw weer op. Ook in onze relatie met God is het een vallen en opstaan. Ons geloof is niet altijd even sterk en we hebben wel eens de hulp van een ander nodig om verder te gaan. Maar ook zijn er tijden waarin het gewoon echt niet lukt. En ook nu is misschien wel zo’n tijd. Van het nieuws wat we horen en zien worden we verdrietig. We voelen ons machteloos, want wat kunnen we eraan doen?
Juist dan, is het belangrijk het verhaal van hoop te blijven horen, het verhaal van hoop te blijven vertellen aan de mensen om ons heen. We moeten elkaar vertellen dat het anders kan, dat we nog hoop hebben, hoop op de menen om ons heen, maar ook hoop op God. We kunnen die verhalen lezen en vertellen uit de bijbel. De grote verhalen, daar kunnen we hoop uit putten, hoop dat het ook voor ons zo kan zijn. Maar mooier is het misschien nog dat we onze eigen verhalen vertellen over hoe we hoop hebben gevonden. Die verhalen spreken vaak nog meer aan omdat we dan echt kunnen geloven. Laten we elkaar zo hoop geven, hoop op een betere wereld, hoop op een andere wereld.
Een wereld van liefde, een wereld van vrede, een wereld van licht.
Ds. Michiel van Blanken
| | terug
|
| |
|
|
|
|
02-04-2026
om